13 duchów – recenzja

Przenieś się do starego, nawiedzonego domu, w którym hula 13 duchów. Twoim zadaniem jest wskazanie miejsca, w którym ukryły się straszydła należące do rywali. Gra 13 duchów to ciekawa pozycja do rodzinnego grania. Recenzja idealna do przeczytania przed snem 🙂


Czas gry: 20 minut
Wydawca: Nasza Księgarnia
Wiek: 8+
Liczba graczy: 2-4
Mechanika: rzucanie kart
Tematyka: duchy

Zawartość pudełka:

  • instrukcja
  • 26 kart
  • 17 żetonów

Wykonanie


Pudełko z gry 13 duchów jest bardzo kompaktowe. W środku znajdziemy niewiele elementów, czekają na nas karty, żetony i oczywiście instrukcja. Ta ostatnia, została napisana bardzo dobrze i nie pozostawiła żadnych wątpliwości przed pierwszą rozgrywką. Karty jakościowo nie wypadają najlepiej – bardzo szybko zaczęły się wyginać, jednakże grafiki na nich są dość interesujące. Przypominają one duchy, które straszą w owym domu. Nie tworzy to odczuwalnego klimatu, ale nawiązuje do tytułowych 13 duchów. Na każdej karcie znajduje się umiejętność specjalna danego ducha – są one jak najbardziej zrozumiałe, a same akcje ograniczają się do pytań, czy podejrzenia kart. Karty możemy podzielić na dwa zestawy po 13 duchów. Różnią się one kolorem napisów na rewersie, więc łatwo możemy je rozdzielić w zależności od ilości osób (wrócę do tego za chwilę). W każdy zestaw wchodzą różne duchy, z różnymi umiejętnościami. Obie talie używamy naraz w przypadku rozgrywki czteroosobowej, natomiast jednej w grze na dwie i trzy osoby. Oprócz tego będziemy korzystać z niewielkich żetonów, które będą pomagały w liczeniu punktów. Są one dość standardowej jakości. Wszystko to w niewielkim pudełku. Właściwie to nie…Nasza Księgarnia zawsze dodaje również Kartę MEGAMOCY!, która jest ciekawym dodatkiem w ich planach wydawniczych. Wykonanie jest dość dobre i ciekawe jak na filler.


Rozgrywka


Gra 13 duchów jest przede wszystkim przeznaczona do rodzinnego grania, więc same zasady nie należą do trudnych. Można je spokojnie przyswoić i wytłumaczyć w niecałe 5 minut, bez zbędnych przedłużeń. W instrukcji znajdziemy wszystkie potrzebne informacje, aby szybko rozłożyć grę i zacząć zabawę.

Na początku gry dla dwóch i trzech graczy należy pociągnąć dwie karty. Jedną z nich wybieramy jako kryjówkę naszego duszka, a drugą jako naszą rękę. Każdy duch posiada swój unikalny numer i to właśnie tam będziemy się ukrywać. Nasze poszukiwania będziemy zaczynać dzięki drugiej karcie, więc warto przemyśleć nasz wybór.

W swojej kolejce gracz ma dwie różne możliwości. Może wykorzystać kartę z ręki lub spróbować odgadnąć kryjówki rywali. Jeśli uda mu się trafić to dostaje punkt, jeśli nie, odpada z rozgrywki. Za każdą dobrą odpowiedź lub błąd innego gracza otrzymujemy punkt. Jeśli wszystkie duchy zostały odkryte, rozdajemy karty ponownie i rozgrywamy następne rozdanie. Gracz, który zdobędzie 6 punktów wygrywa – wtedy gra się kończy.

W grze 13 duchów mamy możliwość gry na 4 osoby, wtedy używamy dwóch talii do gry i rozgrywamy grę w parach. Ciekawe rozwiązanie, jednak nie wprowadza wielu zmian. Akcje nie zmieniają się – rzucamy karty i zgadujemy.

Przy pierwszych rozgrywkach w 13 duchów bawiłem się naprawdę dobrze, jednak z upływem czasu zacząłem się nieco nudzić. Gra stawała się po prostu mało emocjonująca i monotonna. Karty praktycznie się powtarzały, bo mamy do dyspozycji tylko 13.

Zwróciłem również uwagę, że gra jest lekko nie zbalansowana. Umiejętności niektórych duchów są znacznie lepsze niż innych, co czasem ułatwia odkrycie naszej kryjówki. Jeśli nasi przeciwnicy trafią dwie silne karty, mogą nas rozszyfrować już po dwóch kolejkach.

Jest to gra przeznaczona głównie dla rodzin, tak na pogranie raz/dwa razy w tygodniu. Dla osób bardziej ogranych może być zbyt prosta, a gier – fillerów – jest wiele innych, moim zdaniem ciekawszych.


Podsumowanie


Wykonanie gry stoi na dobrym poziomie, wszystko fajnie mieści się w niedużym kompaktowym pudełku, a same karty i żetony są wykonane nie najgorzej . Minusem jest tylko wyginanie karty. Grafiki może nie powalają na kolana, ale nie są też złe. Rozgrywka nie zajmuje dużej przestrzeni, więc można zabrać grę do plecaka i zagrać w podróży, czy podczas jakiejś przerwy podczas spaceru.

Sama rozgrywka potrafi być niekiedy ciekawa i dość emocjonująca, ale nie potrafiła mnie przytrzymać przy stole na dość długo. Po paru partiach znudziła mi się i nie sądzę, abym jeszcze do niej wrócił.

Parę partii udało mi się zagrać z osobami, które nie grają w planszówki tak często jak ja. To one bawiły się najlepiej i nadal chcą grać i grać w 13 duchów. Jest to gra przeznaczona właśnie dla takich osób i jeśli dopiero zaczynacie zabawę z taka formą relaksu, to warto spróbować zagrać.

Przystępność zasad i szybkość rozgrywki wciąga takie osoby, co może być ciekawym startem w bardziej skomplikowane i wymagające gry.

Regrywalność jest dość średnia, bo kart mamy tylko 13, na których operujemy w każdym rozdaniu. Podczas kilku rozgrywek może się czasem pojawić nawet taka sama ręka. Raz zdarzyło się, że trzy razy z rzędu grę rozpoczynałem z tym samym duchem (nr 10). Skalowanie nie jest złe, ale fajna jest możliwość drużynowa.

Grę 13 duchów mogę jasno polecić, ale dla nowych i mało ogranych osób. Nie jest to tytuł, który przyciągnie bardziej doświadczonych graczy do stołu. Miłego i strasznego grania….!

Plusy

  • Bardzo prosta
  • Przyciąga nowe osoby
  • Możliwość gry w drużynie

Minusy

  • Wyginanie się kart
  • Słaba regrywalność

Dziękuję wydawnictwu Nasza Księgarnia za przekazanie egzemplarza do recenzji!

Zapraszam do kolejnych recenzji już wkrótce, a
jeśli chcesz być na bieżąco to polub
stronę na Facebooku! 🙂

KubaGra na Facebooku 

You may also like...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *