Za grą stoi duet Shanon Lyon i Marisa Pena, a piękne ilustracje przygotowała Mélanie Grandgirard. Oryginalny tytuł to Outfoxed!, wydany w 2014 roku przez amerykańskie Gamewright. Do Polski gra trafiła w marcu 2019 roku dzięki Naszej Księgarni. Na Zachodzie zdobyła też rekomendację Toma Vasela z kanału Dice Tower (Seal of Excellence) – to jedno z bardziej rozpoznawalnych wyróżnień w świecie recenzji gier planszowych, więc jeśli szukacie potwierdzenia, że to nie tylko mój entuzjazm, macie je tutaj.

Rozgrywka w Liska Urwiska

Zadaniem graczy w Lisek urwisek będzie odkrycie, który lisek stoi za zniknięciem ciasta. Gracze nie będą grać przeciwko sobie, a współpracować. Biorący udział w zabawie będą zbierać poszlaki i wskazówki, które pomogą w zdemaskowaniu sprawcy. Gracze wygrywają rozgrywkę, jeśli dobrze wskażą złego liska, a przegrywają, jeśli ich wybór był nietrafny lub liskowi udało się zbiec z miasteczka.

Na początku gry Lisek urwisek należy rozłożyć losowo żetony poszlak w odpowiednich miejscach oraz wylosować kartę urwiska (bez podglądania) i wsunąć ją do specjalnego dekodera.

Gracze podczas swojej kolejki będą deklarować swój ruch, co chcą zrobić, a następnie będą rzucać kostkami. Można zdecydować się na ruch po planszy w celu zebrania wskazówek lub na ujawnienie dwóch nowych kart podejrzanych lisów. Jeśli wszystkie wyrzucone kostki ukazują jeden, zadeklarowany symbol, gracz może wykonać tę akcję – jeśli nie, figurka liska urwiska przesuwa się po planszy o 3 pola. Gracz może po rzucie przerzucić niepasujące kostki. Można wykonać maksymalnie 3 rzuty. Karty podejrzanych lisków są na początku zakryte (oprócz dwóch początkowych kart) i trzeba je odkryć, aby mieć więcej podejrzanych do odrzucania.

Szukanie podejrzanych

Jeśli gracz stanie swoim pionkiem na polu ze wskazówką, zabiera ją i umieszcza żeton w dekoderze. Teraz należy go uruchomić poprzez wysunięcie plastikowej części po prawej stronie. Teraz zaczyna się cała magia. Każdy żeton posiada dziurkę w innym miejscu, dzięki czemu podczas sprawdzania może się nam ukazać zielona kropka. Jeśli podczas sprawdzania taka się pojawi, to znaczy, że podejrzany lisek posiada dany przedmiot na sobie. Jeśli jednak kropki nie zobaczymy, znaczy to, że lisek danego przedmiotu nie posiada. Dzięki takim wskazówkom możemy eliminować poszczególne liski, które udało nam się odkryć dzięki akcji ujawniania podejrzanych lisków. Z czasem ilość podejrzanych będzie nam się zawężała. Gdy wszyscy gracze są już pewni, który lis jest urwiskiem, można go wskazać i sprawdzić na dekoderze, czy gracze mieli rację, czy też nie.

I to cała rozgrywka w Lisek urwisek. Dziecko spokojnie zrozumie zasady w 5-10 minut. Najlepiej, aby w pierwszych rozgrywkach dekoder obsługiwała osoba dorosła, aby przypadkiem nie odsłonić karty i nie popsuć sobie zabawy. Gra ma reguły bardzo proste i intuicyjne. Sama rozgrywka zajmuje około 20 minut i nikt się nie nudzi. Dzieci i dorośli będą się bawić świetnie.

Podsumowanie i ocena mojego syna gry Lisek urwisek

Lisek urwisek to tytuł, który od zapowiedzi jest na ustach chyba każdego, kto śledzi plany wydawnicze Naszej Księgarni. My też byliśmy od samego początku bardzo zainteresowani tą pozycją. W pudełku znajdziemy sporo bardzo pięknie wykonanych elementów. Najlepszym bajerem jest chyba dekoder, którego nigdy nie spotkałem w innych grach. Jest to coś nowego, a w dodatku świetnie działa. Gra jest bardzo kolorowa i przyjazna dzieciom. Dzieciaki bardzo lubią takie rysunki, więc Lisek na pewno je do siebie przekona. Wszystkie karty lisków są bardzo czytelne, a przedmioty, które noszą, są widoczne. Dzieci nie będą mieć problemu z identyfikacją rzeczy ubranych przez Liska urwiska.

Rozgrywka w Liska urwiska jest naprawdę prosta, więc już 5-letnie dziecko nie będzie mieć problemu z zabawą. Najlepsze w Lisku jest to, że gracze nie rywalizują ze sobą, a bawią się razem. Uczy to współpracy, a także nie ma płaczu przy przegrywaniu. Rodzice dzięki temu też będą się dobrze bawić. Nie będą musieli dawać forów dziecku, a sam wiem, że czasem jest to uciążliwe i nie sprawia radości. Tutaj nie ma takiego problemu. Gra stosuje podstawowe elementy planowania w postaci decyzji rzutu, co może wprowadzić dzieciaki do trudniejszych gier. Młodsi gracze mogą decydować nad akcją po rzucie.

Regrywalność

Gra dysponuje sporym poziomem regrywalności, czyli gra nie będzie się powtarzała. Z każdą kolejną partią może nam się trafić inny lisek oraz inne rozmieszczenie poszlak. Ciężko tutaj mówić o nudnej i podobnej rozgrywce. W zabawie mogą brać udział dwie osoby do czterech. Gra się świetnie przy każdym możliwym wariancie osób. Każdy może siąść i dobrze się bawić. Po kilkunastu rozgrywkach młodszy brat lat 10, ja lat 19 i mama (lat już nie powiem), nadal bawimy się świetnie. Po zagranej partii chcemy grać jeszcze i jeszcze. Lisek urwisek ma w sobie coś, co przyciąga graczy do dalszej zabawy.

Każdy, nieważne w jakim wieku, będzie się bardzo dobrze bawił. Tytuł polecam każdemu do wspólnej zabawy z rodzeństwem czy dzieckiem.

Czego uczy gra?

Gra uczy przede wszystkim współpracy. Dzieci muszą odpowiednio współpracować ze sobą, aby osiągnąć sukces. Muszą dobrze planować swoje ruchy, aby zdemaskować liska przed jego ucieczką.

Recenzja Lisek Urwisek – podsumowanie Szymona

Szymonowi Lisek urwisek podoba się przede wszystkim dlatego, że jest ładnie wykonana i wykorzystuje fajny bajer w postaci dekodera na poszlaki. Jest to jeden z najlepszych elementów, jaki poznał kiedykolwiek w grach planszowych. Jeśli chodzi o rozgrywkę, to podoba mu się mechanika współpracy i deklarowania rzutu. Zasady są dla niego banalnie proste i według niego 5-latek spokojnie sobie da radę. Poleca Liska urwiska swoim rówieśnikom, bo jest prosta i nikt nie przegrywa.

Warto jeszcze wspomnieć o nagrodach, jakimi może pochwalić się ten tytuł: Najlepsza Gra Dziecięca 2018 roku we Francji, Najlepsza Gra Rodzinna (2017, USA), Nagroda Young Einsteins (2017, USA), Najlepsza Gra Dziecięca – rekomendacja (2017, Niemcy) oraz Najlepsza Zabawka (2017, USA). Do tego dochodzi wspomniana już rekomendacja Toma Vasela z Dice Tower – dla gry dziecięcej to naprawdę bogata kolekcja wyróżnień.

Jeśli spodoba Wam się mechanika dedukcji z Liska urwiska, koniecznie sprawdźcie też moją recenzję Draftozaura – kolejnej lekkiej gry, która świetnie sprawdzi się w rodzinnym gronie.

Jeśli jesteście ciekawi jeszcze bardziej, co znajduje się w środku, możecie zobaczyć to na filmie od Naszej Księgarni, czyli od wydawcy gry.

Dziękuję wydawnictwu Nasza Księgarnia za przekazanie egzemplarza recenzenckiego!

Artykuł Lisek urwisek – recenzja pochodzi z serwisu KubaGra - Blog o grach planszowych!.

Sen – najważniejsze informacje

Zawartość gry

• instrukcja
• 54 karty krainy ze snów
• notes

Pięknie wykonane karty

Już na samym wstępie chciałbym ogromnie pogratulować Panu Marcinowi Minorowi, jego ilustracje są naprawdę wspaniałe, robią absolutnie niesamowite wrażenie!

Cała gra składa się właśnie z kart, a przy tak wykonanych rysunkach nie można się nudzić. Każda wartość karty (nie licząc kart specjalnych) posiada swój rysunek, począwszy od milutkich kotków, aż po zdecydowanie bardziej mroczne stworzenia czy sny. Instrukcja jest napisana w bardzo jasny i zrozumiały sposób, nam zrozumienie zasad zajęło niecałe 5 minut! Oprócz tego dostajemy notes, na którym będziemy mogli zapisywać wyniki podczas bardzo ekscytujących rozgrywek. Sen pod względem wykonania wypada naprawdę nieźle.

Splendor – recenzja

Rodzinna gra ekonomiczna, w której zbierasz żetony klejnotów i karty, by jako pierwszy zdobyć 15 punktów prestiżu.

Splendor – recenzja →

Jak grać w Sen?

Gra Sen jest bardzo prosta, krótka, ale zarazem naprawdę bardzo emocjonująca. Celem graczy będzie stworzenie najprzyjemniejszego snu, mam tu na myśli taki, w którym znajdzie się jak najmniejsza liczba kruków.

Każdy uczestnik rozgrywki otrzymuje cztery karty, jednak zerknąć można tylko na dwie. Karty leżące zakryte przed graczem tworzą sen.

Na stole znajduje się również stos kart zakrytych i odkrytych, z których będziemy mogli wymieniać karty z naszymi. Gracz w swoim ruchu może wziąć kartę ze stosu odkrytego i zamienić z kartą ze swojego snu, albo wziąć kolejną z zakrytej talii. Jeśli wybrał to drugie, może zamienić kartę na jedną z krain ze swojego snu, lub odłożyć na stos kart odkrytych. Może również wykorzystać specjalne działanie karty, którą właśnie odkrył. Właśnie poznaliście 90% zasad! Są naprawdę proste.

Na „sucho” zasady mogą się wydawać dość dziwne, jednak Sen to świetna gra blefu i zapamiętywania. Trzeba pamiętać i dedukować, gdzie znajduje się dobry czy straszny sen. Trzeba szybko się pozbyć tych kart, które mają dużo kruków (liczba po lewej stronie na górze karty), ponieważ runda kończy się, gdy któryś z graczy wykrzyknie pobudka. Może to zrobić podczas swojego ruchu, a po tym następuje odkrywanie snu każdego z graczy.

Koniec rundy i koniec gry

Po zawołaniu „pobudka” uczestnicy otrzymują punkty karne w takiej ilości, ile posiadają kruków na kartach. Gra kończy się, gdy któryś z graczy osiągnie liczbę 100 kruków. Zwycięzcą zostaje ten gracz, który będzie posiadać ich najmniej.

Nagrody i pozycja gry na rynku

Sen nie jest przypadkową pozycją na rynku gier familijnych – zdobyła kilka wyróżnień, w tym pierwsze miejsce w konkursie „Świat Przyjazny Dziecku” oraz w Polsce nagrodę „Złoty Pionek 2018″, przyznawaną przez kluby planszówkowe. W Stanach Zjednoczonych, skąd pochodzi, gra otrzymała między innymi Nagrodę Rodziców, nagrodę Major Fun! oraz znalazła się na liście Top 100 Games. To dobry sygnał dla osób, które zastanawiają się, czy warto zaufać entuzjastycznym opiniom o tej pozycji – uznanie nie ogranicza się wyłącznie do polskiego rynku.

Najlepsza gra o psach – recenzja

Najlepsza gra o psach – recenzja →

Sen jako początek sennej serii

Sen zapoczątkował na polskim rynku całą serię gier Naszej Księgarni osadzonych w klimacie snów, za których oprawę graficzną odpowiada zawsze Marcin Minor. Po Śnie na rynku pojawiły się kolejno:

• Kruki – dwuosobowa gra wyścigowa autorstwa Thorstena Gimmlera, w której gracze kierują swoimi krukami przez krainy ze snów, starając się jak najszybciej dolecieć do celu przed nadejściem poranka.
• Smoki – kolejna odsłona sennego uniwersum, tym razem z motywem smoków przemierzających krainy snów.
• Koty – gra dla maksymalnie siedmiu graczy w wieku 10+, w której zamiast unikać kruków, zbiera się jak najwięcej kotów, a punkty ujemne (kruki) można oddawać rywalom lub neutralizować specjalnymi kartami.

Jeśli spodoba Ci się Sen, warto zerknąć również na resztę tej serii – wszystkie tytuły łączy podobny, wyrazisty styl ilustracji, ale każdy proponuje nieco inną mechanikę.

Recenzja gry Sen

Sen już od samego początku spodobał się wszystkim, ze względu na jego wykonanie i prostotę. Rysunki na kartach są wręcz oszałamiające, a zasady intuicyjne i proste. Pomimo dość spokojnej tematyki, rozgrywka wywołała ogromne emocje. Jest to świetna gra blefu, przydaje się w niej także umiejętność dobrego zapamiętywania, z pewnością spodoba się każdemu! Nic dodać, nic ująć. Idealna jako przerywnik między cięższymi tytułami. Świetna gra familijna, którą polecam każdemu. Sen pod względem wykonania przypomina mi Dixit, jednak ja osobiście wybrałbym Sen!

Dla kogo jest gra Sen?

Sen sprawdzi się przede wszystkim jako gra na wieczór rodzinny, w którym biorą udział zarówno dzieci, jak i dorośli – wydawca nieprzypadkowo żartuje z zakresu wiekowego „8–108 lat”. Dzięki krótkiemu czasowi rozgrywki i prostym zasadom to dobra propozycja jako przerywnik między cięższymi tytułami albo pierwsza gra karciana dla kogoś, kto dopiero wchodzi w hobby planszówkowe. Element blefu i zapamiętywania sprawia też, że starsi gracze nie poczują się znudzeni, mimo pozornie lekkiej tematyki.

Sen to bardzo przystępna, pięknie zilustrowana gra karciana, która sprawdzi się w niemal każdym gronie. Element blefu, zapamiętywania i dedukcji sprawia, że rozgrywka wciąga na dłużej, niż mogłoby się wydawać po pierwszym spojrzeniu na spokojną, senną tematykę.

Źródła

• Sen – strona wydawcy Nasza Księgarnia

Dziękuję wydawnictwu Nasza Księgarnia za przekazanie egzemplarza recenzenckiego!

Artykuł Sen – recenzja pochodzi z serwisu KubaGra - Blog o grach planszowych!.