Artykuł Wysokie Napięcie – recenzja pochodzi z serwisu KubaGra - Blog o grach planszowych!.

Kawerna Dokąd Sięgają Korzenie dodatek

Czas gry: 30 minut na gracza (gracz mniej ogarnięty około 45 minut)
Wydawca: Lacerta
Wiek: 12+
Liczba graczy: 1-7
Mechanika: worker placement
Tematyka: farmienie
Grę najtaniej kupisz tutaj!

Zawartość pudełka:

• 8 plansz ras
• 8 żetonów pomocy
• 32 żetony usprawnień
• 32 żetony korytarzy, pól i pastwisk
• 24 żetony klejnotowoców
• 24 żetony grzybów
• 1 żeton jaskiniowego goblina
• 16 żetonów złotych monet
• 7 żetonów goblinów
• 1 instrukcja

Co w dodatku się pojawiło?

Przyznam szczerze, że bardzo zaskoczyło mnie to, że tak mało osób o dodatku do gry słyszało. Może być to spowodowane tym, że już sama podstawka gry Kawerna posiadała ogromną ilość elementów i poziom regrywalności.

Dodatek Kawerna Dokąd Sięgają Korzenie to pudełko o wiele mniejsze niż podstawowa gra, jednak wewnątrz sporo można znaleźć. Głównym i chyba najważniejszym urozmaiceniem, jakie zostaje do gry wprowadzone to płytki ras. Każdy gracz od teraz będzie prowadził jedną z nich ku zwycięstwu. Razem z nimi dołączone zostały dodatkowe pomieszczenia, ale także surowce w tym grzyby i klejnoty. Niestety są one z tektury, a nie drewniane, tak jak w podstawowej części gry. Szkoda, bo średnio to wygląda.

Zasady rozgrywki w zasadzie się nie zmieniły za bardzo. Najlepiej przeczytać je tutaj, w oryginalnym tekście – Kawerna recenzja.
Co zatem zostało dodatkowo wprowadzone?
Jak możecie się domyślić, będziemy zaczynać od wyboru klasy jaką będziemy grać, a dodatkowo będziemy zbierać budynki klasowe, które zastępują odpowiednie usprawnienia. Ważną też zmianą jest to, że od teraz rasy mogą budować usprawnienia nie tylko w jaskiniach, ale też na polach łąk czy lasach. Oczywiście każda klasa wprowadza dodatkowe zmiany zasad, ruchów czy specjalnych działań, ale nie ma to sensu, abym to opisywał. Pewnie wiecie o co chodzi.

Wrażenia z dodatku do gry Kawerna

No dobra, czy dodatek rzeczywiście był potrzebny do Kawerny? Według mnie nie, bo gra śmiga świetnie bez tego. Ale czy w takim razie gra nie może być już lepsza? Może, jeśli dorzucimy do niej właśnie ten dodatek. Bardzo lubię skomplikowane eurasy w których budujemy i optymalizujemy ruchy. Wprowadzenie zmian, takich jak klasy czy dodatkowe pola bardzo mi się spodobało.

Dzięki takiemu zabiegowi gra nie jest schematyczna od początku, co mogło być frustrujące dla niektórych osób. Ogromnym plusem też jest to, że każdy gra unikalną klasą, czyli nie ma tutaj mowy o kopiowaniu ruchów czy identycznej strategii. Każda zdolność jest ciekawa, jednak trzeba ją odpowiednio wykorzystać, aby przyniosła efekt i była opłacalna. Dzięki temu najgorsza wada Kawerny – schematyczność w pierwszych fazach rozgrywki zostaje wyeliminowana. Żeby nie było za mało, ogromny plus za wprowadzenie zmian odnośnie budynków klasowych. Jeszcze większa regrywalność, jeszcze więcej możliwości = więcej zabawy i funu dla takich graczy jak ja.

Dodatek Kawerna Dokąd Sięgają Korzenie to ogromne urozmaicenie już bardzo różnorodnej podstawki. Nowe pola i możliwości pozwalają wycisnąć poty z nawet najbardziej doświadczonych graczy. Sam osobiście nadal uważam, że dodatek jest, jak sama nazwa wskazuje, dodatkiem. Kawerna to dobry tytuł, który śmiało wystarczy dużej ilości osób. Jeśli jednak chcesz więcej doświadczeń z gry, więcej możliwości i więcej móżdżenia, to Dodatek Kawerna Dokąd Sięgają Korzenie jest właśnie dla Ciebie.

Recenzja Dodatek Kawerna Dokąd Sięgają Korzenie – podsumowanie

Dodatek Kawerna Dokąd Sięgają Korzenie to świetna propozycja dla osób, które chcą jeszcze więcej wycisnąć z tego już dobrego tytułu. Sporo urozmaiceń, możliwości i dróg ku zwycięstwa pozwala bawić się przez długie godziny. Jeśli więc jesteś fanem Kawerny, kupuj śmiało!

Plusy

• Fajne, klasyczne wykonanie
• Mieści się w pudełku z podstawką
• Podniesienie już wysokiego poziomu regrywalności
• Różnorodność już od samego początku gry
• Brak schematyczności
• Nie komplikuje zasad, jedynie lekko je podkręca w pozytywnym znaczeniu
• Zabawa na wiele dodatkowych godzin z tym tytułem

Minusy

• Nowe surowce są tekturowe nie drewniane

Artykuł Kawerna Dokąd Sięgają Korzenie – recenzja dodatku pochodzi z serwisu KubaGra - Blog o grach planszowych!.

Kawerna

Czas gry: 30 minut na gracza (gracz mniej ogarnięty około 45 minut)
Wydawca: Lacerta
Wiek: 12+
Liczba graczy: 1-7
Mechanika: worker placement
Tematyka: farmienie
Grę najtaniej kupisz tutaj!

Zawartość pudełka:

• 20 jasnobrązowych znaczników psów
• białe znaczników owiec
• szare znaczników osłów
• czarne znaczników dzików
• brązowe znaczników krów
• 45 brązowych znaczników drewna
• 25 szarych znaczników kamieni
• 45 czarnych (akrylowych) znaczników rudy
• 20 czerwonych (akrylowych) znaczników rubinów
• 40 żółtych znaczników zboża
• 35 pomarańczowych znaczników warzyw
• 1 żółty znacznik gracza rozpoczynającego
• 7×3 znaczników obór
• 7×5 dysków krasnoludów
• 7 dużych plansz graczy
• 1 jednostronna plansza główna z trzema wydrukowanymi polami akcji oraz polami rund
• jednostronna plansza główna z polami rund 4 do 12
• 1 dwustronna plansza główna z wydrukowanymi polami akcji dla 1 – 3 graczy
• dwustronna plansza dodatkowa z dodatkowymi polami akcji dla 5 graczy
• 1 dwustronna plansza dodatkowa z dodatkowymi polami akcji dla 3 graczy
• 4 plansze organizacyjne na żetony usprawnień
• 20 złotych monet oznaczonych „1”
• 24 złotych monet oznaczonych „2”
• 5 złotych monet oznaczonych „10”
• 1 żeton „dodatkowy krasnolud”
• 88 żetonów „1x żywność”
• 7 żetonów żniw
• 52 żetonów broni o różnej sile
• 8 żetonów wielokrotności „4x”
• 8 żetonów dóbr
• 2 żetony „8 zwierząt”
• 17 identycznych żetonów usprawnienia: Izba
• 47 różnych żetonów pozostałych usprawnień
• 8 pojedynczych żetonów Korytarz (na odwrocie: Pieczara)
• 16 pojedynczych żetonów Kopalnia rubinów (na: odwrocie Pole)
• 16 pojedynczych żetonów Łąka (na odwrocie: Małe pastwisko)
• 24 podwójnych żetonów Kopalnia rudy/Głęboki korytarz (na odwrocie: Duże pastwisko)
• 40 podwójnych żetonów Pieczara/Korytarz (na odwrocie: Pieczara/Pieczara)
• 40 podwójnych żetonów Łąka/Pole (na odwrocie: Małe pastwisko/Pole)
• 1 karta zdarzeń: Żniwa
• 12 kart z polami akcji (pola akcji dla rund: 1 do 12)
• 7 kart pomocy: Rubiny i żniwa
• 7 kart pomocy Łupy z wyprawy
• 2 karty krasnoludów dla gry w jedną lub dwie osoby
• 1 notatnik do podliczania punktów
• woreczki strunowe do uporządkowania zawartości pudełka
• instrukcja (24 strony) + dodatek do instrukcji (8 stron)

Wykonanie

Jak pewnie zauważyliście po ilości elementów, Kawerna to nie przelewki. Jakby rzucić taką grą z trzeciego piętra i spadłaby ona na kogoś, to pewnie by go zabiła. Pudełko z elementami waży ponad 3 kilogramy, tak podaje BGG i domowa waga

Otwierając pudełko znajdziemy ogromną ilość przeróżnych elementów, od planszetek, kart, drewnianych znaczników, aż do żetonów. Grubo, jest w czym wybierać. Pudełko wypraski nie posiada, a wszystko umieszczone jest w woreczkach strunowych. Oczywiście za pierwszym razem trzeba wypchnąć elementy z tektury. Wszystkie elementy są wykonane bardzo solidnie i co najważniejsze, przypominają to co przypominać mają. Nie są to po prostu kosteczki danego koloru, a odpowiednio przygotowane elementy. Zwierzęta wyglądają jak zwierzęta, rudy jak rudy itd.

Grafiki nie są jakieś mega cudowne, jednak ciekawe i według mnie pasują do gry o tematyce farmy i kopania. Są dość specyficzne i nie każdemu przypadną do gustu, to na pewno.

Rozgrywka

I teraz zaczynają się schody…dość strome. Jak przedstawić w prosty i jasny sposób 24 stronicową instrukcję euro gry autorstwa Uwe? Postaram się to przedstawić w największym skrócie, zobaczymy jak to wyjdzie.

Kawerna to gra ciężka, trudna, wykorzystująca mechanikę worker placement. Autorem gry jest Uwe Rosenberg, dla wielu znany choćby z takich gier jak Pola Arle, Uczta dla Odyna, czyli też z innych ciężkich tytułów. Kawerna jest bardzo często porównywana do Agricoli, ja niestety nie grałem, więc ciężko cokolwiek mi tutaj napisać.

Na początku trzeba zacząć od przygotowania gry, który jest długi, a w szczególności przy pierwszych rozgrywkach. Trzeba przygotować karty, żetony, plansze i różne inne cuda. Zajmuje to dużo miejsca i czasu. Około 20 minut. Grę rozpoczynamy z dwoma Krasnoludami, którzy zamieszkują jaskinię z polami obok. Będziemy powiększać nasze tereny i rozwijać się wysyłając naszych Krasnoludów do roboty.

Gra odbywać się będzie przez 12 rund, a w trakcie każdej będzie 5 faz (nowe pola, uzupełnienie zasobów, faza pracy, faza powrotu do domu i żniwa). W czasie każdej tury będziemy wykonywać wcześniej wspomniane fazy, a najważniejszą z nich jest faza pracy. Podczas niej będziemy wysyłać naszych robotników na wybrane przez nas pola akcji. Z początku tych pól będzie mało, ale wraz z czasem będziemy mieć więcej kombinacji. Podczas akcji będziemy zbierać złoża, rozwijać nasze pola, a także zajmować się zwierzętami. Możliwości jest wiele i każdy może grać jak mu się podoba.

Po 12 rundzie wyłaniamy zwycięzcę. Gracz z największą ilością punktów wygrywa.

Recenzja gry Kawerna

Kawerna to świetna gra zarówno pod względem jakości wykonania, jak i wyglądu. Należy do tych z najcięższej półki, mówię tutaj i o trudności gry i o jej rzeczywistej wadze. Wszystkie komponenty wykonane z twardej tektury, bardzo solidne, a do tego ze zrozumiałymi i jasnymi grafikami. W środku pudełka znajdziemy też sporo drewna, przypominającego odpowiednie surowce w grze. Cieszę się, że nie są to po prostu kosteczki w różnych kolorach. Wykonanie na pewno na wielki plus.

Od razu zaznaczę, że Kawerna to kolejna gra Uwe Rosenberga, czyli twardy kloc bez klimatu. Tak jak większość jego gier mamy tutaj do czynienia z euro grą, która jest sucha jak klasyczne sucharki do jedzenia.

Zadaniem graczy będzie odpowiednie wysyłanie robotników do pracy i wykonywanie odpowiednich akcji z nimi związanymi. Znacie to, prawda? Praktycznie każda gra Uwe tak właśnie wygląda. Nie można ich jednak wszystkich ładować do jednego worka.

W Kawernie oprócz wykonywana akcji, sadzenia, rozmnażania zwierząt mamy mechanikę wyprawy, która szczególnie przykuła moją uwagę. Jest to możliwość wysłania naszego krasnoluda w podróż, w celu jego „wzmocnienia” oraz zdobycia łupów. Nie zawsze są one opłacalne, dlatego odpowiednio trzeba tutaj planować, aby zmaksymalizować nasze zyski. Dzięki temu odczuwam co dostaję i jak to wykorzystać – w większości gier takiego kalibru po prostu nie ogarniam co robię i w jakim celu.

Podoba mi się też, że na samym początku nie dostajemy bomby dostępnych akcji do wyboru. Pokazują się z czasem, wraz z upływem rozgrywki, dzięki czemu gracze na początku rozwijają się w podobnym tempie i zakresie, a potem mogą iść w określone specjalizacje. Trzeba jednak mieć zawsze plan awaryjny, gdyby któryś z gracz postanowił zająć nam akcję.

Regrywalność

Regrywalność gry stoi na wysokim poziomie – nawet bardzo wysokim. Mamy tutaj sporo kart akcji oraz kombinacji. Większość rzeczy zależy też od naszych współgraczy – różne akcje, wyprawy itd. Możecie być spokojni, bo gra wystarczy na wiele bardzo ciekawych i wciągających rozgrywek.

Jeśli chodzi o czas gry to wypada tak około 30-40 minut na osobę. Nie wyobrażam sobie grania w 7 osób, bo zajęłoby to 1/3 dnia, a grałbym tylko 30 minut. Down-time spory, dlatego warto grać w składzie max 4 osobowym. Poza tym, na jakim stole zmieści się 7 osób grających w takiego molocha?

Według mnie Kawerna to gra trudna, ciężka, ale warta zachodu. Grało mi się w nią bardzo przyjemnie głównie dla tego, że nie rzucało się na mnie od razu milion dostępnych akcji. Dzięki temu „poznawałem” rozgrywkę i rozwijałem się wraz z nią. Czuję, że mam wpływ na grę i to co zbieram/zdobywam. W innej grze Uwe, Uczcie dla Odyna tak tego nie odczuwałem. Jeśli szukacie dobrego eurasa, to Kawerna jest dobrym wyborem.

Podsumowanie gry Kawerna

Kawerna to bardzo przyjemna i ciężka gra do grania. Ogrom możliwości może przytłoczyć, ale po kilkunastu grach tytuł nabiera pięknych rumieńców. Jeśli szukasz trudnej gry euro, to Kawerna może być tą właściwą

Plusy

• Mechanika polowania
• Regrywalność
• Akcje z czasem
• Dobra euro gra

Minusy

• Czas przy większym składzie
• Zajmuje za wiele miejsca

Przydatne odnośniki

Grę najtaniej kupisz tutaj!

Link do strony wydawnictwa

Pracownia snów od Lacerty

Dziękuję wydawnictwu Lacerta za przekazanie egzemplarza do recenzji!

Artykuł Kawerna – recenzja pochodzi z serwisu KubaGra - Blog o grach planszowych!.

Keyflower

Autor: Sebastian Bleasdale i Richard Breese
Czas gry: około 90-120 minut
Wydawca:  Czacha Games
Wiek na pudełku: 13+
Wiek według mnie: ograny 9+, nieograny 13+
Liczba graczy: 2-6
Mechanika: worker placement/licytacja
Tematyka: rozbudowa wioski
Grę najtaniej kupisz tutaj!

Zawartość pudełka:

• 64 sześciokątne kartonowe kafle
• 141 drewnianych znaczników robotników
• 120 drewnianych znaczników surowców (złoto, żelazo, kamienie i drewno)
• 48 kartonowych znaczników umiejętności (kowadło, kilof i piła)
• 6 parawanów graczy stylizowanych na wiejskie chatki
• czarny woreczek do losowania robotników
• instrukcja

Wykonanie

Keyflower to bardzo ładna i przyjemna dla oka gra ekonomiczna. Gdy pierwszy raz weźmiecie pudełko w ręce, może was zaskoczyć ciężar gry. Gra naprawdę trochę waży, bo w pudełku znajdziemy sporo grubych kafli i ponad 100 drewnianych kolorowych pionków. Po otwarciu w pudełku nie znajdziemy wypraski, a luzem leżące elementy. Sporo też tam miejsca, ale przestrzeń można fajnie wykorzystać, po zakupie dodatków do gry – wszystko można zapakować do pudełka podstawki.

Głównymi elementami gry są pionki oraz kafle terenu. Nie ma się co rozpisywać o meeplach, bo są standardowe, jednak o kaflach warto trochę powiedzieć. Są one grube, kolorowe i sześciokątne. Każdy bok kafla będzie przypisany do jednego gracza, ale o tym później. Są one bardzo ładne, grafiki ciekawe, jednak nie zawsze przejrzyste. Niektóre też średnio pasują do klimatu, w jakim utrzymane są grafiki – nie zmienia to jednak faktu, że Keyflower to gra wykonana nieźle.

Rozgrywka

Keyflower to kolejna gra euro od wydawnictwa Czacha Games, którą mam okazję zrecenzować. Wykorzystuje ona mechaniki licytacji, budowy wioski oraz wysyłania robotników do pracy. Bardzo ciekawy mix jednych z moich ulubionych mechanik. Zadaniem graczy będzie rozwój wioski za pomocą kafli w celu zdobycia jak największej ilości punktów. Gra będzie trwała cztery duże rundy, które w grze są nazywane porami roku. Zaczynając od wiosny (najsłabsze kafle) do zimy (przynoszące największą ilość punktów). Każdy z graczy będzie rozpoczynał grę z początkowym kaflem domu, zasłonką przypominającą domek, oraz 8 losowo dobranymi robotnikami.

Pory roku

Pierwszą porą roku jest oczywiście wiosna, a po niej następne pory roku. W każdej porze gracze będą wysyłali robotników do pracy, albo licytować. Każdy z kafli posiada sześć ścian – każda przypisana do gracza, aby podczas licytacji nie mylić się. W zależności od ilości graczy, będziemy losować odpowiednią liczbę kafli pór roku. Teraz, naprzemiennie gracze mogą albo położyć od 1-3 robotników do kafla i licytować lub położyć pionka na kafelku i wykonać akcje na niej związaną. Może to być dobranie nowego pionka, surowców lub znaczniki umiejętności.

W grze wyróżniamy cztery różne kolory pionków, przy czym zielony jest trudny do zdobycia(taki super kolor). Jeżeli do danego kafla dołożymy przykładowo pionek niebieski, automatycznie kolor zostaje przypisany do kafla. Aby inni gracze mogli wykorzystać kafel lub zalicytować, muszą kłaść pionki w odpowiednim kolorze (w tym przypadku niebieski). Po każdej rundzie gracze zabierają wygrane w licytacjach kafle i dokładają do swojej wioski. Pionki zwycięzców oraz te na kaflach, są odrzucane – reszta wraca do właścicieli. Podczas rund będziemy też licytować się o kafle kolejności, które są dość ważne, bo co rundę przypływają nowe statki z robotnikami – im wcześniej wykonujemy ruch, tym szybciej zabierzemy upragnionych robotników z nadpływających łodzi.

Wioski

Wraz z upływem czasu nasze wioski będą się rozwijały. Aby produkować możemy użyć naszych kafli lub tych, znajdujących się u przeciwnika. Mogą być też te, leżące na planszy – wystarczy położyć na nich pionek i pobrać zasoby. Jeśli leży tam już pionek, możemy użyć kafla dokładając więcej robotników. Na kaflu maksymalnie może znajdować się sześciu robotników, czyli jeśli już na start położymy trzech, to blokujemy dany kafel.

Surowce oraz narzędzia będziemy produkować w celu rozwoju naszych kafli. Są one dwupoziomowe, a po ulepszeniu dają nam więcej materiałów, oraz dostarczają punkty na koniec gry. Ale po co licytować się o kafle, skoro można wykorzystać te u przeciwna? No i tu właśnie zaczyna się magia Keyflowera. Jeśli jakieś pionki znajdują się na naszych kaflach, to po zakończeniu pory roku idą do naszej puli na następne rundy. Warto bić się o dobre kafle, bo w przyszłości inni mogą go wykorzystywać i dawać nam kolejne pionki do licytacji.

Cała rozgrywka kończy się po porze zimowej, a po niej zliczamy punkty. Gracz z największą ilością punktów zostaje zwycięzcą.

Recenzja gry Keyflower

Zaczynając jak zwykle od wykonania, gra jest bardzo piękna. Gdy pierwszy raz ją zobaczyłem na grupach Facebookowych, powiedziałem, że chce ją dorwać. Wszystko utrzymane w podobnym klimacie, kolorowe i świetnie narysowane. Kafle terenów są bardzo grube i różnorodne, przez co gra świetnie się na stole prezentuje. Waz z upływem czasu i rozwoju naszych wiosek gra wygląda super wraz z robotnikami na nich pracujących. Jedyne co mi tutaj nie leży, to nieczytelność niektórych grafik – przede wszystkim punkty. Są one bardzo niewielkie na kaflach i mało widoczne.

Keyflower to kolejny ekonom od Czacha Games w którego grało mi się świetnie. Połączenie mechanik tworzy niepowtarzalną rozgrywkę, przy której bawię się świetnie. Licytacja oraz sposób, w jaki zostały wykorzystane zostały możliwości produkcji na kaflach, świetnie napędza silnik gry. W kolejnych porach roku czujemy ten rozwój i większą ilość możliwości, która w niektórych grach jest nieodczuwalna.

Tutaj za pierwszym razem miałem podobnie. Gra rozpędzała się dla mnie za wolno, bo pod dopiero w ostatniej porze roku poczułem, jakbym coś wreszcie robił. Po kilku partiach, przy ogarnięciu możliwości gra rozwinęła swoje skrzydła i pokazała ile można wyciągnąć z tych mechanik. Nie dziwne, że gra nadal utrzymuje się w top50 na popularnej stronie BGG, a jest to przecież tytuł z 2012 roku.

Najbardziej podoba mi się licytowanie kafli i przypisanie koloru pionków do danego kafla. Czasem źle wylosują się robotnicy, jednak nie jest to ogromny problem. Kolory mogą przeszkadzać też innym. Jest w niej też bardzo duża ilość interakcji, którą nie zawsze można spotkać w grach ekonomicznych. Gracze mogą wzajemnie zajmować sobie kafle, lub przeszkadzać za pomocą kolorów pionów. Czasem podbieranie upragnionych statków przeciwnikom jest na miejscu

Regrywalność

Oj regrywalność w Keyflower to dobra rzeczy. Ogrom możliwości punktowania, sporo różnych kafli pór roku oraz losowość w doborze pionków. To sprawia, że każda partia staje się niepowtarzalna i pełna emocji. Z chęcią zasiadam ponownie do tytułu, bo wiem, że rozgrywka będzie ciekawa.

Skalowanie

Keyflower pozwala na rozgrywkę od dwóch do sześciu osób. Gra od 2-4 jest świetna, przyjemna, jednak na pięć czy sześć osób staje się nieco chaotyczna. Można też wtedy odczuć downtime, który nie jest zbyt przyjemny. W zależności od ilości graczy wybieramy ilość kafli pór roku, oraz statków, aby dla każdego starczyło.

Podsumowanie gry Keyflower

Jeśli lubicie gry ekonomiczne z elementem licytacji, to Keyflower na pewno wam się spodoba. Fani raczej lżejszych gier, którzy tak bardzo nie lubią móżdżyć, mogą się nieco rozczarować. Nie zmienia to faktu, że Keyflower to bardzo dobra pozycja warta uwagi – jeśli będziecie mieli okazję, to koniecznie spróbujcie.

Plusy

• Sposób licytacji
• Wykorzystanie mechaniki produkcji
• Regrywalność
• Solidne wykonanie

Minusy

• Gra na 5 i 6 osób średnio działa

Przydatne odnośniki

Grę najtaniej kupisz tutaj!

Link do strony wydawnictwa

Klany Kaledonii recenzja

---

Dziękuję wydawnictwu Czacha Games za przekazanie egzemplarza do recenzji!

Artykuł Keyflower – recenzja pochodzi z serwisu KubaGra - Blog o grach planszowych!.

Klany Kaledonii

Czas gry: około 30 minut na osobę
Wydawca:  Czacha Games
Wiek na pudełku: 12+
Wiek według mnie: ograny 9+, nieograny 11+
Liczba graczy: 1-4
Mechanika:worker placement
Tematyka: klany XIX wiecznej Szkocji

Zawartość pudełka:

• 239 drewnianych znaczników
• 4 kafelki planszy
• 1 plansza rynku
• 1 plansza eksportu
• 4 plansze graczy
• 9 kafelków klanów
• 50 kafelków kontraktów
• 9 kafelków punktacji
• znaczniki
• 70 żetonów – monet
• instrukcja

Wykonanie

Tym razem zacznę od grafiki i rysunków gry Klany Kaledonii. Za część graficzną odpowiada znany projektant Klemens Franz, który ilustrował już Wyspę Skye czy Kawerna. Kawerna recenzja znajdziecie pod linkiem!
Przy Klanach nie zawiódł i wszystko super się prezentuje. Wracając do standardowego opisu, pudełko nie jest zbyt duże jak na grę ekonomiczną takich rozmiarów.

Ostatnio bardzo popularne jest przez wydawców sprzedawanie gier z powietrzem, w za dużych kartonach. Tutaj jednak pudełko jest robione wręcz na wymiar, co mi osobiście się podoba, bo nie zajmuje na półce tak wiele miejsca. Słyszałem jednak, że niektórzy na to narzekają, bo po każdej rozgrywce muszą wszystko dokładnie układać, aby wieko się domknęło. Ja zawsze układam elementy, aby potem było łatwiej rozłożyć, więc mnie to nie dotyczy. To już zależy od was.

Co w środku?

W grze Klany Kaledonii będziemy starali się zdobywać i produkować dobra. Jednym z elementów są oczywiście produkty – drewniane, bardzo solidnie wykonane. Beczka whisky rzeczywiście wygląda jak beczka, a inne przypominają swoje odpowiedniki. Każdy otrzymuje również zestaw gracza, czyli kolejne drewniane znaczniki. Tam możemy się spotkać z piekarnią (chleb) z krówkami czy owcami. Dzięki takim znacznikom gra znacząco zyskuje przy rozłożeniu ich na planszę – wszystko wygląda super i jest widoczne na planszy. Mamy również w pudełku różne planszetki, solidne z twardej tektury, ładne i przejrzyste. Najbardziej podoba mi się chyba planszetka rynku, gdzie za pomocą przeźroczystych żetonów odczytujemy cenę. Świetnie to wygląda, sami zobaczcie:

Klany Kaledonii to nie tylko drewniane elementy, ale również sporo tektury. Głównie pieniądze, ale też kafle kontraktów, kafle klanów czy kafle punktacji. Są one bardzo twarde, przez co nie ma tutaj mowy o słabej jakości.

Ostatnim elementem jest instrukcja. Wykonana ładnie, ale napisana okropnie. Co chwilę trzeba zaglądać do instrukcji, a żeby całkowicie ogarnąć zasady, trzeba przeczytać ją ze trzy razy. Sporo błędów, niejasności i słabe tłumaczenie. Całość gry wykonana super, ale instrukcja to jakaś masakra…

Rozgrywka

Klany Kaledonii to gra euro, która mechaniczne przypomina mi jedną z moich pierwszych nowoczesnych planszówek – Terra Mystica. Tak jak tam gracze będą rozwijać się, budować, otrzymywać zasoby i z czasem stawać się coraz potężniejszym. Zacznijmy jednak od samego początku, czyli od przygotowania naszej gry.

Plansza z Klanów jest modularna, czyli możemy ją zmieniać. Mamy w sumie cztery części naszej mapy, a każdy fragment jest dwustronny. W zależności jak ułożymy, tak nasza plansza będzie się prezentowała.

Każdy z graczy musi sobie przygotować planszetkę, gdzie ułoży w odpowiednich miejscach wszystkie swoje budynki. Nie można też zapomnieć o klanach i początkowych produkcjach – w grze mamy 9 klanów i na każdą rozgrywkę losujemy część z nich i gramy. Każdy klan ma oczywiście swoje bonusy i zdolności w postaci większej sprzedaży, mniejszy koszt budowy czy podpisanie dodatkowego kontraktu. Setup gry jest naprawdę długi i może zająć nawet 30 minut. Złożenie gry też trochę zajmuje, jeśli chcemy, aby w pudełku wszystko było poukładane.

Zaczynamy podbój Szkocji!

Sama gra będzie trwała 5 rund, a w każdej z nich będzie nam punktowało coś innego. Co grę będziemy losować żetony punktacji, aby nie było zbyt nudno i nie czuć tej powtarzalności. Jak się pewnie domyśliliście, grę wygra osoba, która zdobędzie najwięcej punktów.

Tak jak wspomniałem, mechanicznie gra przypomina Terrę. Tak jak tam gracze będą naprzemiennie wykonywać ruch, wykonując jedną z 8 różnych akcji. Nie będę ich dokładnie opisywał, bo nie chce was za bardzo zanudzać. W swoim ruchu gracz może: handlować, pozyskać kontrakt eksportowy, budować, ulepszyć żeglugę, ulepszyć technologię, zatrudnić kupca, zrealizować kontrakt eksportowy lub spasować i zakończyć aktualną rundę.

Główną akcją będzie jednak budowa/ekspansja, czyli zajmowanie terenów na planszy i rozwój naszego klanu o coraz to lepsze budynki. Gracz w celu budowy opłaca koszt budynku oraz pola, na którym chce położyć budynek. Pierwsze dwa budynki rozmieszczone w grze umieszczamy dowolnie na planszy, jednak kolejne muszą znajdować się już koło wybudowanych. Podczas budowy można obrać dwie różne taktyki, odizolować się, lub budować koło naszych oponentów. Jeśli wybudujemy się obok, możemy natychmiast kupić towar wytwarzany w budynku u przeciwnika za niższą cenę z rynku. Warto też wspomnieć o żegludze. Na głównej planszy jest sporo jezior oraz rzek, których gracze na początku nie mogą przekraczać (coś jak pływanie w TM). Będzie trzeba poświęcić parę monet na ulepszenie, aby można było takie pola przekraczać.

Rynek

Warto poświęcić parę zdań rynkowi, bo on w Klanach najbardziej mi się podoba. Jest bardzo prosty i przejrzysty. Gracze mogą podczas wykonywania akcji wysłać swoich kupców i sprzedać nadmiarowe towary lub kupić brakujące. Za każdym razem ceny zaznaczamy za pomocą przeźroczystych żetonów, przez co wszystko jest jasne i widoczne. Rynek bardzo dynamicznie się zmienia, bo jeśli sprzedajemy towary, to cena danego dobra leci w dół. Na odwrót jest z kupnem – im więcej kupujemy, tym większa cena. Cały czas wartość dóbr zmienia się i można sporo pieniędzy wykręcić, jeśli dobrze to wykorzystamy.

Przychód, produkcje, punkty…

Gdy wszyscy spasują, przechodzimy do produkcji, przychodu i punktacji. Na początku każdy bierze odpowiednią ilość pieniędzy, jakie udało mu się wyprodukować. Wszystko jest widoczne na naszych planszetkach – to co odsłonięte jest naszym przychodem. Podobnie jest z produkcją, jeśli „wybudowane” dwie krowy, to produkujemy dwa mleka. Inaczej działa jednak produkcja dóbr przetworzonych. Nie otrzymujemy od razu danego towaru, a musimy go wyprodukować. Do wytworzenia sera potrzebne jest mleko, do chleba czy whisky zboże. Po dobraniu wszystkich pieniędzy i dóbr punktujemy aktualną rundę. Po tym wszystkim kończymy rudne i rozpoczynamy następną. Przygotowanie nowej to zebranie kupców z rynku i dodanie nowych, brakujących kontraktów eksportowych.

Gracze po zakończeniu piątej rundy podliczają punkty. Klan, który zdobył ich najwięcej, wygrywa.

Recenzja gry Klany Kaledonii

Podsumowanie gry Klany Kaledonii będzie dość krótkie, bo to dobra gra jest. Do wykonania nie mam zastrzeżeń, jedynie instrukcja mogłaby zostać dopracowana i lepiej napisana. Mechanicznie gra bardzo mi się podoba, wszystko fajne ze sobą współgra, a sposób zmian cen spodobał mi się najbardziej. Jeśli chodzi o skalowanie gry, to wypada nieźle. Najlepiej gra się na trzy osoby, bo nie ma zbyt mało miejsca, ani nie jest zbyt ciasno na planszy. Można też świetnie wykorzystać premię za sąsiedztwo, czyli tańsze kupowanie dóbr. Nie znaczy to, że na dwie czy cztery gra się źle. Przy rozgrywce na dwie osoby gra jest bardziej wyścigiem w kontrakty i maksowanie punktów tam. Nie ma też za dużo wolnego miejsca, bo gramy na mniejszym obszarze. Gra na czterech jest trochę zbyt ciasna dla mnie. Możliwość jest też gry solo, jednak nie miałem okazji spróbować.

We wszystkich wariantach nie ma mowy o downtime. Szybkie wykonywanie akcji nie spowalnia nam gry nawet przy grze w czterech, a pudełkowe 30 minut na gracza to rzeczywiście prawda. Jeśli chodzi o regrywalność, to jest dość standardowa jak na grę euro. Mamy tutaj różne punktowania oraz zmienną planszę. Sporo dodają nam też różne klany, które wymuszają różne style rozgrywki.

Klany Kaledonii to po prostu dobra gra euro, która przekonała mnie do siebie dzięki fajnej mechanice i bardzo ładnemu wykonaniu, które w większości gracz euro nie należy do najlepszych. Gra trafia do mojej osobistej TOP10 i jeśli lubicie euro gry, to Klany Kaledonii na pewno trafią do waszej topki.

 

[dodatkowe info od Zgreda]

Jestem miłośnikiem raczej krótkich gier, Azul, Abalone, Sen, czy Kamienie w kieszenie to tytuły po które sięgam najchętniej. Klany Kaledonii to pierwsza od dawna gra euro która przypadła mi do gustu. Bawiłem się świetnie, choć przy trzyosobowej rozgrywce zeszło nam blisko półtorej godziny. Gra nie nuży, różnorodność akcji sprawia, że mamy wiele możliwości, a wykonanie robi wrażenie. Jedyną rzeczą która może nieco na początku irytować, to nie do końca intuicyjny mechanizm dób przetworzonych, ale po dwóch, trzech turach łatwo go załapać. Polecam z przyjemnością.

Janek lat 45

 

Plusy

• Mechanika
• Regrywalność
• Solidne wykonanie

Minusy

• Tragiczna instrukcja

Artykuł Klany Kaledonii – recenzja pochodzi z serwisu KubaGra - Blog o grach planszowych!.

Artykuł Uczta dla Odyna – recenzja pochodzi z serwisu KubaGra - Blog o grach planszowych!.

Ulm: Tempora in Priscum Aurum

Czas gry: 60 minut
Wydawca: Sharp Games
Wiek: 10+
Liczba graczy: 2-4
Mechanika: szachownica
Tematyka: miasto Ulm
Grę najtaniej kupisz tutaj!

Zawartość pudełka:

• 1 plansza
• 1 katedra z Ulm
• 12 żetonów katedry
• 1 kafel przysięgi
• 50 żetonów akcji
• 4 barki w 4 kolorach
• 52 pieczęcie, po 13 w 4 kolorach
• 12 herbów rodowych, po 3 w 4 kolorach
• 33 karty
• 8 żetonów potomków
• 26 żetonów monet
• 30 żetonów wróbli
• 1 płócienny worek
• skrót zasad
• instrukcja do gry
• 1 kronika Ulm (z szczegółowymi informacjami dot. gry)

Wykonanie

W pudełku o dużych rozmiarach (wielkość jak Wsiąść do pociągu) znajdziemy masę elementów. Niestety po otworzeniu naszym oczom nie ukarze się wypraska na elementy. Jedyne co otrzymamy, aby utrzymać porządek to woreczki strunowe i kartonowa przegródka. Przynajmniej została wykonana z dość twardego kartonu, więc nie trzeba obawiać się o wgniecenia. Przechodząc do tego, co w pudełku, to głównym i najważniejszym elementem jest plansza. Na niej będzie się wszystko rozgrywać, a sama plansza ukazuje Ulm, gdzie znajdziemy różne dzielnice i pola, a na nich będziemy stawiać naszych rzemieślników. Plansza jest o tyle fajna, że jest bardzo przejrzysta i wiadomo, które pola znajdują się w danych dzielnicach.

Fajnym bajerem, który doda skrzydeł planszy, jest trójwymiarowa katedra, którą kładziemy na górnej części planszy. Na jej wieże będziemy kładli żetony rund, które będą dawały różne bonusy na czas kolejki.

Żetony

Bardzo ważnym elementem są przeróżne żetony. Tutaj niestety nie jest aż tak kolorowo. Dosłownie, żetony są tak wykonane, że kolory są nieco wyblakłe. Nie jest to jednak coś, co bardzo razi oko. Głównym problemem jest bowiem to, że niektóre są źle wydrukowane. Pewne elementy grafiki są nieco poprzesuwane, co sprawia , że żetony w Ulm są jeszcze mniej czytelne. Co chwilkę musiałem zerkać do kroniki, aby się upewnić, co dana akcja oferuje. Widać tutaj jednak spory plus – wykonane z twardej, wytrzymałej tektury nie niszczą się i nie widać otarć czy zadrapań.

Każdy gracz otrzymuje również drewniany zestaw żetonów oraz statek. Są standardowej jakości. Każdy też otrzymuje trzy herby tekturowe w swoim kolorze.

Ostatnim elementem są karty, które tak jak żetony, wykonane są nie najlepiej. Ikony na nich są mało czytelne i w tym przypadku, trzeba było zerkać co chwilę do kroniki. Są one też bardzo cienkie i bardzo szybko pojawiają się na nich białe otarcia. Warto zakupić koszulki, jeśli planujecie bardziej związać się z grą.

Wykonanie Ulm jest średnie i nie za bardzo przekonało mnie do siebie. Przejdźmy teraz do rozgrywki, bo ona oferuje znacznie więcej

Rozgrywka

Zazwyczaj Euro gry oferują ogrom zasad, a ich spamiętanie zajmuje sporo czasu. Ulm jednak jest bardzo prosty i przystępny. Podstawowe zasady omijając akcje na dzielnicach, można wytłumaczyć już w 10 minut.

Podczas rozgrywki w Ulm gracze będą zdobywać punkty praktycznie za wszystko. Gra będzie trwała 10 rund, a podczas ich gracze będą wykonywali różne akcje. Nie będzie to standardowy worker placement, gdzie wysyłamy robotników do pracy, a specjalna szachownica. Na początku swojej kolejki gracz losuje żeton, a następnie kładzie na szachownicy i wypycha jeden rząd. W zależności jak przesuną, żetony znajdujące się w środku będą oznaczać dostępne ruchy. W Ulm jest parę akcji:

• Monety – gracz dobiera jedną monetę
• Pieczęć – płacąc dwie monety, może położyć pieczęć w dzielnicy, w której się znajduje.
• Statek – gracz porusza swój statek o jedno dostępne pole
• Szachownica – gracz zabiera wypchnięte żetony z jednej linii do zasobów gracza
• Karta – gracz może kupić karty za żetony z zasobów własnych lub rzucić dodatkową kartę.

Są to standardowe akcje, jednak mogą zostać usprawnione przez potomków, czy też kolejne segmenty katedry. Większość gry pochłania właśnie ta część. Wypychamy żetony z szachownicy i wykonujemy akcje w dowolnej kolejności. Są one również opcjonalne, jeśli na przykład ruch statkiem nam się nie opłaca, możemy tego nie wykonywać.

Ważne jest zajmowanie poszczególnych dzielnic, bo one dają nam konkretne bonusy i usprawnienia. Jedna lokacja pozwala dobrać żetony herbów. Wybieramy jeden z budynków i od teraz będzie należeć do nas i będzie przynosił określone korzyści, przykładowo w postaci punktów, jeśli ktoś będzie wykonywał akcje.

Rzeka

Podczas gry będziemy się poruszać po torze rzeki, która będzie nam dawać różne bonusowe lub ujemne punkty. Będzie ona również pokazywać, w której dzielnicy aktualnie się znajdujemy. Jest to o tyle ważne, bo można dzięki temu wybrać swój styl rozgrywki. Można zagrać bardzo powoli i operować na wczesnych dzielnicach lub popłynąć do tych dalszych.

Gra kończy się po dziesięciu kolejkach, a następnie liczymy punkty. Będziemy je zdobywać na bieżąco, więc na koniec nie zostaje za wiele. Mistrzem Ulm zostaje gracz z największą liczbą punktów.

Recenzja gry Ulm

Jak zawsze zaczynając od wykonania, Ulm nie porwał mnie pod tym aspektem. Pomijając kolorystkę, jakoś wykonania jest poniżej średniej. Żetony są źle nadrukowane, a część grafik na nich jest po prostu nieczytelna. Karty też nie porywają, bo zostały wykonane z cienkiego papieru. Pod względem wykonania nadrabia jednak grubość żetonów, plansza oraz katedra. Ta ostatnia to ciekawy bajer, który tworzy efekt budowania, podczas dalszej części gry.

Jeśli chodzi o rozgrywkę, to mechanika gry bardzo mi się spodobała. Jest to coś nowego i niespotykanego, przez co nie czujemy, jakbyśmy już grali w coś podobnego. Szachownica to na pewno największy plus gry Ulm. Jest to o tyle prosty, a zarazem wymagający system, który do Euro gry świetnie pasuje. Problemem tutaj może być jednak lekka losowość w ciągnięcia żetonów na początku tury. Nie jest to jednak tak znaczące, aby przegrać. Bardzo podoba mi się w Ulm też to, że nie ma jednej drogi do zwycięstwa. Wszystko nam punktuje i każda droga jest dobra. Nie możemy polegać na jednej strategii, bo co rozgrywkę będziemy otrzymywać różne żetony tur oraz karty. Również rzeka to coś ciekawego. Niekiedy mamy ciężkie wybory, czy płynąć dalej, czy jednak zostać na dzielnicach. Jest tu sporo efektu kosztu utraconych możliwości, czyli czy warto stracić coś, aby zyskać więcej w późniejszym okresie.

Jak widać, gra jest prosta, jednak oferuje ogrom różnych możliwości i wyborów, które wpływają na dalszą rozgrywkę.

Regrywalność

Ulm jest grą, w której poziom regrywalność jest bardzo wysoki. Mamy tutaj sporo kart, żetonów, oraz herby, dzięki którym każda kolejna rozgrywka jest inna. Czuć tutaj świeżość w każdym rozłożeniu planszy.

Skalowanie

Skalowanie jest dobre. Im więcej osób, tym więcej pół jest pozajmowanych. Gra jest wtedy trudniejszą i wymaga więcej myślenia od graczy. W grze dwuosobowej gry pozwala na swobodne ruchy, jednak też z niej można czerpać sporo zabawy.

Podsumowanie gry Ulm

Ulm jest prostą grą Euro, która została wykonana średnio. Jeśli nie przeszkadza wam wygląd gry, a stawiacie bardziej na mechanikę, to Ulm jest grą dla was. Co więcej, jeśli nie grywacie w tego typu gry, to Ulm jest fajnym tytułem, aby bardziej zagłębić się w Eurasy. Więcej zdjęć możecie znaleźć w Ulm unboxing.

Plusy

• Proste zasady
• Wszystko punktuje
• Niski próg wejścia
• Przystępna
• Ciekawa mechanika wykonywania ruchów
• Regrywalność

Minusy

• Średnio wydrukowana
• Słabej jakości karty

Przydatne odnośniki

Grę najtaniej kupisz tutaj!

Link do strony wydawnictwa

Dziękuję wydawnictwu Sharp Games za przekazanie egzemplarza recenzenckiego!

Artykuł Ulm: Tempora in Priscum Aurum – recenzja pochodzi z serwisu KubaGra - Blog o grach planszowych!.

Ulm: Tempora in Priscum Aurum

Czas gry: 60 min
Wydawca: Sharp Games
Dla: 10+
Liczba graczy: 2-4

Zawartość pudełka:

• 1 plansza
• 1 katedra z Ulm
• 12 żetonów katedry
• 1 kafel przysięgi
• 50 żetonów akcji
• 4 barki w 4 kolorach
• 52 pieczęcie, po 13 w 4 kolorach
• 12 herbów rodowych, po 3 w 4 kolorach
• 33 karty
• 8 żetonów potomków
• 26 żetonów monet
• 30 żetonów wróbli
• 1 płócienny worek
• 1 skrót zasad
• 1 instrukcja do gry
• 1 kronika Ulm (z szczegółowymi informacjami dot. gry)

Dziękuję wydawnictwu Sharp Games za przekazanie egzemplarza recenzenckiego!

Zapraszam do kolejnych recenzji już wkrótce, a
jeśli chcesz być na bieżąco to polub
stronę na Facebooku!

KubaGra na Facebooku

Artykuł Ulm: Tempora in Priscum Aurum – unboxing pochodzi z serwisu KubaGra - Blog o grach planszowych!.